Η ιστορία μου

Γεννήθηκα το 1979 στην Αθήνα και μεγάλωσα στην Γλυφάδα.

Το 1996 τελείωσα το Α΄ Λύκειο Γλυφάδας.

Το 2004 αποφοίτησα επιτυχώς από την Νομική Σχολή Αθηνών.

Για δυόμισι χρόνια μετά το τέλος των σπουδών μου δούλεψα ως γραμματέας στον Φάρο Τυφλών στην Καλλιθέα, γιατί η νομική επιστήμη ποτέ δεν με ενδιέφερε ιδιαίτερα. Στο διάστημα αυτό ανέπτυξα το σύστημα το οποίο επέτρεψε να γράφονται οι ονομασίες των φαρμάκων σε γραφή Braille πάνω στα κουτιά των φαρμάκων, το οποίο μεταβίβασα δωρεάν ως τεχνογνωσία σε άλλον υπάλληλο, αποχωρώντας από τον Φάρο Τυφλών το 2007.

Εν συνεχεία, αποφάσισα να δώσω μια ευκαιρία στην δικηγορία και έδωσα εξετάσεις στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, στις οποίες πέτυχα και έγινα και επίσημα Δικηγόρος.

Το καλοκαίρι του 2008 ξεκίνησα να δουλεύω για το Δικηγορικό Γραφείο της Μαρίας Τσίπρα και παρότι ήμουν πολύ καλή σε αυτό, δεν ένιωθα να με γεμίζει ως επάγγελμα.

Στις 14 Σεπτεμβρίου του 2008 εντελώς απροειδοποίητα και ξαφνικά πέθανε ο αγαπημένος μου πατέρας, μπροστά στα μάτια μου, σε ηλικία 59 ετών, χωρίς εγώ να μπορώ να κάνω τίποτα. Η ζωή μου όλη κατέρρευσε μέσα σε μερικά λεπτά. Ήμουν εντελώς απροετοίμαστη ψυχολογικά και δεν μπόρεσα να το διαχειριστώ, με αποτέλεσμα να καταρρρεύσω σε όλα τα επίπεδα. Αναγκάστηκα ακόμη και να σταματήσω να εργάζομαι και για ένα χρόνο θρηνούσα πολύ βαριά, μην έχοντας ενδιαφέρον για οτιδήποτε.

Τον Σεπτέμβρη του 2009 διαγνώστηκα πρώτη φορά με σάρκωμα μαλακών μορίων στον δεξί μηρό, έναν τύπο κακοήθειας (καρκίνος) πολύ επιθετικό και εκεί υποχρεώθηκα να συνέλθω προκειμένου να επιβιώσω. Έκανα χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης, και πέρασα τα επόμενα δύο χρόνια προσπαθώντας να διαχειριστώ τις ψυχολογικές παραμέτρους που με οδήγησαν στην κατάρρευση μετά τον θάνατο του πατέρα μου. Παρά τις συστάσεις των ιατρών, αρνήθηκα να υποβληθώ σε ακτινοθεραπεία, κυρίως διότι φοβόμουν την διαδικασία και δευτερευόντως διότι κανείς δεν κατόρθωσε να με πείσει με αποδείξεις πως άξιζε να ρισκάρω τις παρένεργειές τους. Ασχολήθηκα με την φωτογραφία και το photoshop ερασιτεχνικά και άρχισα να αναζητώ με τι θα μπορούσα να ασχοληθώ επαγγελματικά γιατί η δικηγορία με πίεζε και δεν την ήθελα άλλο.

Έτσι πέρασαν περίπου 4 χρόνια, κατά τα οποία εργαζόμουν περιστασιακά, όταν η ξαφνική εξαφάνιση από τη ζωή μου μιας πολύ αγαπημένης φίλης, πυροδότησε νέα υποτροπή του καρκίνου στο ίδιο σημείο.

Στο μεταξύ, είχα ευτυχώς γνωρίσει τον τότε σύντροφο και πλέον σύζυγό μου, Σταύρο Πετρίδη, ο οποίος μου συμπαραστάθηκε απεριόριστα και δεν με εγκατέλειψε στην ανακοίνωση του δεύτερου καρκίνου. Μπήκα γρήγορα ξανά για χειρουργείο σε άλλο χειρουργό του οποίου οι συστάσεις ήταν θεωρητικά εξαιρετικές, αλλά όταν ξύπνησα, οι πόνοι ήταν αφόρητοι. Στο πρώτο χειρουργείο είχα φύγει σε 2 μέρες από το νοσοκομείο περπατώντας, με δυσκολία μεν, αλλά περπατώντας, και απλά πρόσεχα για ένα μικρό διάστημα να μη κουράζω το πόδι. Στο δεύτερο χειρουργείο έμεινα 9 μέρες στο νοσοκομείο και αναγκάστηκα από τους πόνους να ζητήσω ασθενοφόρο για να φύγω το οποίο όμως μου αρνήθηκαν. Με πολύ δυσκολία κατάφερα να επιστρέψω σπίτι και οι πόνοι ήταν τόσο αφόρητοι που κατέληξα να μειώσω την ποσότητα νερού που έπινα γιατί δεν άντεχα να πηγαίνω στο μπάνιο.

Αρνήθηκα ξανά τις ακτινοβολίες και έπαθα κατάθλιψη, αφού στα 33 μου πίστεψα πως έτσι θα είναι πια η ζωή μου και σύντομα θα πεθάνω υποφέροντας.

Έξι μήνες αργότερα, άρχισα πάλι να αισθάνομαι ογκίδια στο ίδιο σημείο, αλλά στο μεταξύ ο άντρας μου, μου είχε κάνει πρόταση γάμου και έτρεχα χαρούμενη με τις ετοιμασίες, αρνούμενη να ασχοληθώ ξανά με αυτό. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2014 παντρεύτηκα και εν συνεχεία φύγαμε για λίγες μέρες στην Ίο.

Επιστρέφοντας υποβλήθηκα και πάλι σε μαγνητική τομογραφία η οποία επιβεβαίωσε τους χειρότερους φόβους μου. Υπήρχαν τρία ενεργά κακοήθη ογκίδια και η ιδέα του τρίτου χειρουργείου μου φαινόταν εφιαλτική διότι θεωρούσα με βεβαιότητα πως αυτή την φορά θα μείνω ανάπηρη.

2015-01-23 14.40.03

Αποφάσισα πως πρέπει να πάρω εγώ τον έλεγχο και να το πολεμήσω. Δεν είπα τίποτα σε κανέναν, εκτός από τον άντρα μου και πέρασα 6 μήνες να ψάχνω τι μπορώ να κάνω για να το νικήσω χωρίς χειρουργείο.

Από τα πρώτα που ανακάλυψα ήταν η ΚΕΤΟΓΟΝΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ που είναι ουσιαστικά η πλέον αντικαρκινική διατροφή που υπάρχει. Την ξεκίνησα χωρίς  δεύτερη σκέψη και χωρίς να γνωρίζω πολλά, προσπαθώντας να επιτύχω θεραπευτική κέτωση, όσο πιο σύντομα μπορούσα (Μπορείτε να δείτε παραπάνω για το πως βοηθά η κετονική διατροφή στον καρκίνο, εδώ).

Εισήλθα όντως σε κέτωση σε λίγες ημέρες και εντυπωσιάστηκα με τις θεαματικές συνέπειες. Έχασα τρία κιλά χωρίς να το επιδιώξω, είχα ενέργεια, θετική σκέψη και ένιωθα καλά. Μπορούσα εύκολα να διαχειριστώ το γεγονός πως είχα για τρίτη φορά καρκίνο – ακόμα και τώρα αναρωτιέμαι πως μπορούσα να είμαι τόσο ψύχραιμη για τόσους μήνες, ενώ είχα τρία ενεργά ογκίδια στο πόδι μου, τα οποία μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να κάνουν μετάσταση στον πνεύμονα (εκεί κάνει συνήθως μετάσταση το είδος της κακοήθειας που είχα). Δεν έκαναν καμία μετάσταση και είμαι βέβαιη πως η κετογονική διατροφή συνέβαλλε ουσιαστικά σε αυτό.

Ξεκίνησα να διαβάζω ό,τι μπορούσα να βρω για το θέμα, δοκιμάζοντας παράλληλα ό,τι άλλο φαινόταν πως μπορεί να βοηθήσει. Δεν έχει νόημα να τα αναφέρω εδώ όλα, θα πω μόνο αυτά που θεωρώ πως με βοήθησαν ιδιαίτερα, που ήταν η 7ήμερη νηστεία με νερό και το θεραπευτικό έλαιο κάνναβης (CBD oil). Στο μεταξύ όσο διάβαζα για την κετογονική διατροφή, τόσο ανακάλυπτα πως είναι μια εξαιρετική διατροφή που δεν είχε λάβει την δημοσιότητα που της άξιζε στην Ελλάδα ή και αλλού (ήταν ελάχιστες τότε οι σχετικές ξένες/αγγλόφωνες ιστοσελίδες) και πως όλα όσα ξέραμε για την διατροφή ήταν, τελικά, ανακριβή.

Η κετογονική βοηθούσε (και βοηθά) σε περιπτώσεις καρκίνου, νευρολογικών ή/και αυτοάνοσων ασθενειών, φαρμακοανθεκτικής επιληψίας, διαβήτη, λιπώδους ήπατος, κατάθλιψης, απώλειας βάρους και συμβάλλει σε γενική βελτίωση της υγείας (μπορείτε να δείτε και εδώ σχετικά άρθρα).

Παθιάστηκα με αυτό το κρυμμένο-προφανές θαύμα. Μιλούσα σε όποιον έβρισκα για αυτό και παρότι η μητέρα μου με παρακολουθούσε με τρόμο να τρώω βάζα από λάδι καρύδας, εγώ ένιωθα τόσο καλά που δεν έδινα σημασία σε κανέναν. Έφτιαξα το MBFKL group στο facebook και αποφάσισα πως θα σπουδάσω διατροφολογία. Γράφτηκα στην σχολή Δεκέμβριο 2014 και τα μαθήματα ξεκινούσαν Μάρτιο 2015.

Εν τω μεταξύ, τα ογκίδια, παρά τις προσπάθειές μου έδειχναν να μεγαλώνουν, αλλά εγώ ήμουν αισιόδοξη πως όλα θα πάνε καλά. Υποβλήθηκα εκ νέου σε μαγνητική τομογραφία τον Φεβρουάριο του 2015 για να ανακαλύψω πως ενώ τα δύο από τα ογκίδια είχαν μεγαλώσει, το τρίτο είχε εξαφανιστεί! Για καλή μου δε τύχη, αυτό που είχε εξαφανιστεί ήταν αυτό που ήταν πιο κοντά στο κόκκαλο, το οποίο για να το βγάλουν ολόκληρο με καθαρά όρια, βασικά θα έπρεπε να μου ακρωτηριάσουν το πόδι από τον μηρό.

Άρχισα να ψάχνω για κατάλληλο ιατρό και αποφάσισα πως δεν θα βιαστώ. Βρήκα τον Παναγιώτη Παπαγγέλοπουλο, ο οποίος παλαιότερα ήταν σύμβουλος ορθοπεδικής στην Mayo Clinic στην Αμερική και ειδικεύεται στην χειρουργική αφαίρεση σαρκωμάτων. Μόλις τον γνώρισα κατάλαβα πως είναι αυτός που ψάχνω και τον αναφέρω εδώ διότι ο άνθρωπος μου έσωσε, κυριολεκτικά, την ζωή.

Την ημέρα που ξεκινούσαν τα μαθήματα στο ΙΕΚ ΞΥΝΗ (πλέον ΙΕΚ ΑΛΦΑ), εγώ έμπαινα για χειρουργείο για τρίτη φορά. Το χειρουργείο πήγε τόσο καλά, που όταν ξύπνησα, πονούσα ΛΙΓΟΤΕΡΟ από ότι πριν να μπω στο χειρουργείο, παρότι είχα μια τομή 20 εκατοστών στο πόδι μου.

[Αυτό που είχε συμβεί και δεν ήξερα, ήταν πως ο δεύτερος χειρουργός δεν ήξερε τι έκανε, με αποτέλεσμα να σπάσει το ογκίδιο που είχα (ήταν ένα τότε) αντί να το αφαιρέσει ολόκληρο, όπως έπρεπε. Στη συνέχεια καυτηρίασε την περιοχή επιχειρώντας να σκοτώσει τα διαρρέοντα καρκινικά κύτταρα (δεν είναι δυνατό αυτό με καυτηριασμό), δημιουργώντας μια πληγή, την οποία μετά έκλεισε, καταδικάζοντάς με σε ενάμισι χρόνο ανυπόφορων πόνων και ταλαιπωρίας. Ο κύριος Παπαγγελόπουλος όχι απλά αφαίρεσε με καθαρά όρια και ολόκληρα και τα δύο ογκίδια, αλλά διόρθωσε και το χάος που βρήκε, με αποτέλεσμα όταν ξύπνησα, να πονάω λιγότερο από πριν. Αυτό φυσικά ήταν δυνατό, διότι εγώ είχα αρνηθεί τις ακτινοθεραπείες, ειδάλλως όλα αυτά θα είχαν γίνει μια άμορφη μάζα που θα ήταν αδύνατο να επιδιορθωθεί και θα κατέληγα σε ακρωτηριασμό].

Όταν ξύπνησα, ένιωσα πως είχα μια δεύτερη ευκαιρία στην ζωή και έτσι ακριβώς ήταν. Σε 26 ώρες έφυγα περπατώντας από την κλινική και πέρασα τις επόμενες ημέρες, κάνοντας υπερπροσπάθεια να μην χορεύω όλη μέρα από την χαρά μου.

Ξεκίνησα να πηγαίνω στο ΙΕΚ, το οποίο ολοκλήρωσα με «ΑΡΙΣΤΑ» δύο χρόνια αργότερα, διαφωνώντας στο μεταξύ με όλους τους καθηγητές, βάσει ιδίας εμπειρίας, για όσα παρωχημένα περί διατροφής εξακολουθούσαν να διδάσκουν.

Ολοκληρώνοντας τις σπουδές και την πρακτική μου, ξεκίνησα να εργάζομαι ως σύμβουλος διατροφής, επάγγελμα που εξασκώ έως σήμερα και είναι αυτό που αγαπώ να κάνω, καθώς μου δίνει τη δυνατότητα να βοηθώ ουσιαστικά και επαγγελματικά όσους συνανθρώπους θέλουν να βελτιώσουν, για οποιονδήποτε λόγο, την υγεία τους.

Την σελίδα αυτή την ξεκίνησα πριν τελειώσω το ΙΕΚ, με σκοπό να διαδώσω την κετογονική διατροφή στην Ελλάδα.  Έκτοτε ζω την ζωή μου φυσιολογικά σαν να μη συνέβη ποτέ τίποτα και αισθάνομαι ασφαλής πως η διατροφή αυτή είναι η καλύτερη που μπορώ να κάνω για να έχω υγεία και μακροζωία.

Αν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μου για να σας λύσω κάποια σας απορία ή επιθυμείτε να λάβετε προσωποποιημένο πρόγραμμα διατροφής χαμηλών υδατανθράκων βασισμένο στις δικές σας ανάγκες και διατροφικές προτιμήσεις ή άλλες ιδιαιτερότητες, μπορείτε να το κάνετε μέσω facebook στην σελίδα μου ή στέλνοντας mail στο mybigfatketolife@gmail.com ή συμπληρώνοντας την φόρμα στο τέλος αυτής της σελίδας.

Μπορείτε εδώ να διαβάσετε τις εμπειρίες όσων δοκίμασαν την διατροφή με την δική μου υποστήριξη.

Advertisements