Υποθέσεις Κλειδιά – Θερμίδες, μέρος 3/11 (μετάφραση)

Πατήστε εδώ για το Θερμίδες Μέρος 1ο και Μέρος 2ο. Θα βρείτε τον συμβατικό τρόπο σκέψης σχετικά με την παχυσαρκία.

CRaP – Συμβατική Θεωρία Παχυσαρκίας

Υπόθεση#1Οι Εισερχόμενες Θερμίδες και οι Εξερχόμενες Θερμίδες είναι ανεξάρτητες
Η πρώτη υπόθεση κλειδί είναι ότι οι εισερχόμενες θερμίδες και οι εξερχόμενες θερμίδες είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους. Αυτό σημαίνει, ότι αν μειώσετε τις εισερχόμενες θερμίδες, τότε οι εξερχόμενες θερμίδες δε θα επηρεαστούν. Αυτό είναι καίριας σημασίας. Εάν μία μείωση στις ‘εισερχόμενες θερμίδες’ προκαλεί μία μείωση στις ‘εξερχόμενες θερμίδες’, τότε δε χάνεται βάρος. Μόνο το ‘περιθώριο’ ή η διαφορά ανάμεσα στις εισερχόμενες και τις εξερχόμενες θερμίδες έχει σημασία. Αυτό το καλύψαμε στην προηγούμενη ανάρτηση.
Εστιάζουμε στην πρόσληψη της θερμιδικής ενέργειας επειδή είναι εύκολη. Απλά μετρήστε τι τρώτε μέσα στην ημέρα, προσθέστε τις θερμίδες και μπουμ. Ορίστε η απάντηση. Το να καταλάβετε τι συμβαίνει με την Συνολική Ενεργειακή Δαπάνη (ΣΕΔ) είναι πολύ, πολύ δυσκολότερο. Γι’αυτό και δε την σκεφτόμαστε και κάνουμε τη λανθασμένη υπόθεση ότι είναι σταθερή.

Ας σκεφτούμε τη ΣΕΔ ενός παχύσαρκου ατόμου. Πολλοί θεωρούν ότι έχει ‘αργό’ μεταβολισμό. Με άλλα λόγια, η ΣΕΔ είναι χαμηλή κι επομένως, για το ίδιο ποσό θερμίδων, το άτομο αυτό θα τείνει να βάζει κιλά. Αυτό είναι το γνωστό μοντέλο ‘Εισερχόμενες θερμίδες, Εξερχόμενες θερμίδες’.
Για παράδειγμα, ο Άνταμ τρώει 2000 θερμίδες ημερησίως και η ΣΕΔ του είναι 2000 θερμίδες. Ούτε χάνει ούτε βάζει λίπος. Ο Ζήκ τρώει 2000 θερμίδες ημερησίως αλλά η ΣΕΔ του είναι 1500 θερμίδες. 500 θερμίδες αποθηκεύονται ως λίπος.
Άρα, λοιπόν, το πρόβλημα είναι ότι οι παχύσαρκοι άνθρωποι έχουν χαμηλή ΣΕΔ; Ας ρίξουμε μια ματιά σ’αυτό το άρθρο «Η υψηλή ενεργειακή δαπάνη στην παχυσαρκία καμουφλάρει την χαμηλή σωματική δραστηριότητα» (είναι στα αγγλικά). Στη μελέτη αυτή, σε αδύνατα και σε παχύσαρκα άτομα, η Ολική Ημερήσια Ενεργειακή Δαπάνη (ΟΗΕΔ) μετρούνταν με τη μέθοδο του διπλά σημασμένου ύδατος, ο Μεταβολικός Ρυθμός Ανάπαυσης (ΜΡΑ) μέσω έμμεσης θερμιδομετρίας και η Ενεργειακή Δαπάνη Δραστηριότητας (ΕΔΑ) ή ‘άσκηση’ υπολογιζόταν με πολυαισθητηριακά μόνιτορ δραστηριότητας.
Ακούγεται πολύ δύσκολο και ίσως λίγο επώδυνο. Ποια ήταν λοιπόν τα αποτελέσματα; Οι παχύσαρκοι άνθρωποι είχαν έναν ‘αργό’ ή ‘χαμηλό’ μεταβολισμό; Εμμμμ… όχι. Στην πραγματικότητα, συνέβαινε το αντίθετο. Οι αδύνατοι άνθρωποι είχαν μία μέση ΟΗΕΔ στις 2404 θερμίδες ενώ οι παχύσαρκοι είχαν μία μέση ΟΗΕΔ στις 3244 θερμίδες. Επίσης, οι παχύσαρκοι άνθρωποι αφιέρωναν λιγότερο χρόνο στην ‘άσκηση’, αλλά παρόλα αυτά, είχαν μία πολύ υψηλότερη ΟΗΕΔ. Τι μας λέει αυτό;
Το σώμα των παχύσαρκων ανθρώπων δεν προσπαθούσε να βάλει βάρος, προσπαθούσε με κάθε τρόπο να χάσει βάρος. Το σώμα προσπαθούσε να κάψει την επιπλέον ενέργεια. Τότε, λοιπόν, γιατί οι παχύσαρκοι άνθρωποι …. είναι παχύσαρκοι; Με τα χρόνια, θα έπρεπε το σώμα τους να γινόταν αδύνατο. Η γρήγορη απάντηση είναι ότι το μοντέλο της Θερμιδικής Μείωσης ως Βασικής είναι λάθος. Είναι λάθος να σκεφτόμαστε ότι το σώμα μας διαχειρίζεται την ενέργεια με βάση μία ζυγαριά.

Το σώμα λειτουργεί πολύ περισσότερο σαν ένα θερμοστάτης. Υπάρχει ένα συγκεκριμένο Σημείο Έναρξης Προσθήκης Βάρους και το σώμα προσπαθεί να διατηρήσει αυτό το σημείο έναρξης. Η σωστή ερώτηση, επομένως, δεν είναι πόσες θερμίδες τρώμε, αλλά τι είναι αυτό που καθορίζει το σημείο έναρξης. Με άλλα λόγια, «Τι μας κάνει και παχαίνουμε;» ή «Ποια είναι η αιτιολογία της παχυσαρκίας;»
Από αυτό το παράδειγμα, μπορούμε επίσης να δούμε ότι η ΣΕΔ μεταβάλλεται αρκετά από άτομο σε άτομο. Κυριολεκτικά, κάποιος μπορεί να έχει μία ΣΕΔ 50% υψηλότερη από κάποιον άλλο. Τι το προκαλεί αυτό; Επηρεάζεται από το φαγητό και τη διατροφική συμπεριφορά; Θα το δούμε αυτό με περισσότερες λεπτομέρειες στις επόμενες αναρτήσεις.

Υπόθεση #2: Συνειδητός Έλεγχος των ‘Εισερχόμενων Θερμίδων’
Η δεύτερη υπόθεση είναι ότι οι ‘εισερχόμενες θερμίδες’ βρίσκονται υπό συνειδητό έλεγχο. Με κάποιον τρόπο ‘γνωρίζουμε’ πόσες θερμίδες καταναλώνουμε. Μπορούμε να επιλέξουμε να φάμε ή να μη φάμε. Η πείνα είναι απλά μία άβολη κατάσταση και δεν παίζει κανέναν ρόλο στην ομοιόσταση του βάρους (τη διατήρηση ενός σταθερού βάρους). Είναι το συνειδητό μέρος του εγκεφάλου που παίρνει την απόφαση να φάμε ή να μη φάμε, βάσει των θερμίδων.
Ήδη ξέρουμε ότι αυτή η υπόθεση δεν είναι σωστή. Υπάρχουν πάρα πολλά αλληλεπιδρώντα ορμονικά συστήματα που λένε στο σώμα μας πότε πεινάμε και πότε δεν πεινάμε. Η λεπτίνη, η γρελίνη, η χολοκυστοκινίνη, η πεπτίνη ΥΥ είναι μόνο μερικά από τα πιο προφανή παραδείγματα ορμονών που εμπλέκονται στην πείνα και τον κορεσμό. Είναι λοιπόν ολοφάνερο ότι δεν είναι απλά μία ‘απόφαση’ του εγκεφάλου να φάμε ή να μη φάμε, αλλά μία πολυσύνθετη ορμονική ισορροπία.
Εάν η απόφαση να φάμε ή να μη φάμε ήταν ξεκάθαρα συνειδητή, τότε οι πρωτόγονες φυλές ανθρώπων θα έπρεπε να είχαν πολλά παραδείγματα εξαιρετικά παχύσαρκων αλλά και εξαιρετικά αδύνατων ανθρώπων καθώς δεν είχαν καν ιδέα για το τι είναι μία θερμίδα (για φανταστείτε!). Στην πραγματικότητα, οι πρωτόγονοι άνθρωποι δεν γνώριζαν καν τι θα πει παχυσαρκία, ακόμη και σε αφθονία τροφής. Η γνώση της θερμιδικής πρόσληψης ή της θερμιδικής αξίας του φαγητού δεν είναι απαραίτητη για τη διατήρηση ενός υγιούς βάρους. Μέχρι πρόσφατα, μιλούσαμε για τροφές που μας παχαίνουν ή μας αδυνατίζουν, όχι για θερμίδες.
Φυσικά, αυτό θα έπρεπε να είναι εντελώς προφανές. Για σκεφτείτε αυτό. Τρώμε περίπου 2000 θερμίδες ημερησίως. Μετά από 1 χρόνο, θα έχουμε φάει 2000 * 365 = 730.000 θερμίδες. Εάν βάζουμε περίπου 1-2 κιλά κάθε χρόνο, αυτό αντιστοιχεί χονδρικά σε 7000 θερμίδες. Αυτό λοιπόν αποτελεί μόνο ένα ποσοστό σφάλματος 0,00958.
Με άλλα λόγια, συνδυάζουμε τις εισερχόμενες και τις εξερχόμενες θερμίδες μας με μία ακρίβεια μεγαλύτερης από 99%. Αυτό συμβαίνει επειδή ο καθένας από εμάς υπολογίζει κάθε κομματάκι τροφής που τρώει, και υπολογίζει την ΟΗΕΔ και αποφασίζει εάν θα έπρεπε να φάει αυτό το επιπλέον φασολάκι; Είμαστε σχεδιασμένοι να τρώμε μέχρι το σώμα μας μάς πει να σταματήσουμε, όχι να συμπληρώσουμε κάποια θερμιδική ποσόστωση. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τα σημάδια της πείνας και του κορεσμού και τον ορμονικό τους έλεγχο. Αντίθετα, το μοντέλο της Θερμιδικής Μείωσης ως Βασικής (CRaP) αγνοεί αυτό το πράγμα και υποθέτει ότι όλη η διαδικασία της κατανάλωσης τροφής βρίσκεται υπό εθελοντικό έλεγχο.
Αυτό είναι γελοίο. Προφανώς, υπάρχουν αυτόματα συστήματα στον οργανισμό μας που μας λένε πότε να φάμε, τι να φάμε, και πόση ενέργεια να καταναλώσουμε στην άσκηση, το βασικό μεταβολικό ρυθμό κλπ. Είναι σαν να υποθέτουμε απλώς ότι χρειάζεται να λέμε συνειδητά στον εαυτό μας πότε να αναπνεύσει, και αν το ξεχάσουμε, είναι πιθανόν να πεθάνουμε από ασφυξία. Όχι, αυτό είναι εντελώς λάθος.

Υπόθεση #3: Συνειδητός Έλεγχος των ‘Εξερχόμενων θερμίδων’
Η τρίτη υπόθεση είναι ότι οι ‘Εξερχόμενες Θερμίδες’ βρίσκονται υπό συνειδητό έλεγχο. Ελέγχουμε πόσο θα ασκηθούμε, και υποθέτουμε ότι όλα τα υπόλοιπα είναι σταθερά. Αυτό καθορίζει την υπόθεση ότι η άσκηση καταναλώνει το μεγαλύτερο ποσοστό των ημερήσιων ενεργειακών μας αναγκών. Συχνά υποθέτουμε ότι «Διατροφή και Άσκηση» σημαίνει ότι η διατροφή και η άσκηση συνεργάζονται 50-50 στη διαχείριση του βάρους.
Σκεφτείτε ότι ένας άνθρωπος που δεν ασκείται καθόλου εξακολουθεί να χρειάζεται περίπου 2000 θερμίδες/ημέρα. Εάν έχετε ποτέ προσέξει έναν θερμιδομετρητή σε ένα διάδρομο γυμναστικής, πιθανόν να έχετε παρατηρήσει ότι μετά από 45 λεπτά περίπου έντονου βηματισμού, το ποσό των θερμίδων που έχουν καεί είναι συνήθως κάτι μεταξύ 150 και 200 θερμίδων. Με άλλα λόγια – ούτε καν το 10% των ημερήσιων θερμιδικών αναγκών μας. Το υπόλοιπο 90% είναι αυτό στο οποίο θα πρέπει να συγκεντρωθούμε.
Το μεγαλύτερο μέρος της ημερήσιας ενεργειακής μας δαπάνης χρησιμοποιείται για το σχηματισμό της σωματικής θερμότητας και άλλων μεταβολικών οικιακών εργασιών (Βασική Ενεργειακή Δαπάνη). Θεωρώντας ότι αυτό είναι σταθερό και απαράλλαχτο στη διάρκεια του χρόνου, το αγνοούμε. Υποθέτουμε ότι ο μοναδικός παράγοντας που μεταβάλλεται είναι η ενέργεια που ξοδεύτηκε στην εκούσια άσκηση / δραστηριότητα. Θα δούμε σε λίγο ότι ούτε αυτό είναι σωστό. Η Βασική Ενεργειακή Δαπάνη δεν είναι σταθερή και μπορεί να μεταβάλλεται 50% ανοδικά ή καθοδικά.

Η συνέχεια σύντομα..

Για το πρώτο μέρος κάντε κλικ εδώ.

Για το δεύτερο μέρος κάντε κλικ εδώ.

 

Πηγή

Μετάφραση – επιμέλεια: Ελένη Τσιομπάνη

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση/αντιγραφή ή άλλη χρήση, χωρίς ξεκάθαρη αναφορά αυτού του δικτυακού τόπου ως πηγή του κειμένου.

Όλα τα επιστημονικά άρθρα θα τα βρείτε εδώ

ΠΡΟΣΟΧΗ: Οι πληροφορίες και οι ισχυρισμοί που αναφέρονται σε αυτόν τον ιστότοπο, έχουν εκπαιδευτικό σκοπό και δεν προορίζονται για να αντικαταστήσουν την συμβουλή του γιατρού σας. Το MBFKL δεν παρέχει ιατρικές συμβουλές, συνταγογράφηση και διάγνωση ασθενειών. Οι απόψεις και οι διατροφικές συμβουλές που εκφράζονται από το MBFKL δεν στοχεύουν στην υποκατάσταση συμβατικών ιατρικών υπηρεσιών. Εάν έχετε κάποια σοβαρή ασθένεια ή θέμα υγείας, συμβουλευτείτε τον ιατρό σας.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s